ماجراهای من و زندگی

سلام به همه دوستای نازنینم . نمی دونید که دلم چقدر براتون تنگ شده بود. من تقريبا دو روز بعد از آپ كردنم كارم به حد سرسام آوري زياد شد . يعني حداقل در روز 5/7 ساعت كار مفيد داشتم . گاهي وقتا هم مجبور 

مي شدم تا ساعت 6 بمونم تا كارم تموم شه . وقتي هم مي رسيدم خونه عين يه جنازه بودم . تازه تو اين همه خستگي كارهاي خرده خونه تكوني رو هم انجام ميدادم . يه روز جمعه هم قرار شد يه نفر بياد واسه دو وجب ديوار خونمون كه 7 ساعت طول كشيد فقط ديوارها تميز شه اونم در شرايطي كه تمام وسائل چوبي و غيره وسط اتاق جمع شده بود . ديوارها كه تموم شد بقيه كارهاي خرده رو اعم از كابينتها و باقي كارها رو خودم انجام دادم . واسه همين هيچ روزنه اميدي وجود نداشت كه از خونه هم بتونم آپ كنم . ولي گاه به گاه و بصورت تند خواني به وب هاتون سر زدم ولي كامنت نتونستم بذارم . همتون عذر خواهي منو به خاطر همه غيبتهام و كامنت نذاشتن هام بپذيريد و همچنين تشكر منو بابت همه احوالپرسي هاتون .

تو اين مدت يه عالمه دلم گرفته . يه عالمه اشك ريختم و يه عالمه هم سر چيزاي بيخود جنگ راه انداختم .  هم واسه من هم واسه همسر اين يه ماه گذشته پر از استرس بوده .

سنتوري رو ديدم  . تلخ بود ،  تلخ

هميشه دلم ميخواست ششم اسفند بيام و بنويسم كه وبلاگم يه ساله شد . ولي انقدر سرم شلوغ شد كه اصلا نفهميدم كي اومد و رفت و فلون هم يه ساله شد .

با اين همه استرسهام كه تو محل كار واسم درست شد و اينهمه كار ديگه به مسئوليتم اضافه شد و ......... باز باعث نميشه كه نگم هاله سبز دور درختها يه عالمه حالم رو خوب مي كنه و روحم رو جلا مي ده . فرانكلين جان ديدي بالاخره انتظار ما هم داره به سر مي رسه و  داره بهار مي شه .

سعي ميكنم تو اولين فرصتي كه برام پيش مياد بيام و بنويسم .

راستي تدارك هفت سين هاتون رو ديديد . سبزه چي ؟ سبز كرديد . دير نشه ؟  عيد رو هميشه دوست دارم .دوستهای نازنین هر جای این کره خاکی  اميدوارم سال 87 يه سالي باشه پر از بركت و خير و خوشي و سلامتي و نشاط و عشق و آرامش واسه همتون .

چقدر نوشتن بعد از يه ماه ننوشتن سخته ! من با فلون تونستم يه عالمه دوست خوب پيدا كنم  و اين موضوع باعث مي شه هميشه تو دلم قند آب شه .  دوستتون دارم يه عالمه .