رها جون یه چیزی نوشته بود که شاید واقعا توی همه یه فکری می انداخت که اونا هم یه پست بنویسن مثل گلی و شاید خیلی کسای دیگه که حداقل با خوندنش به فکر فرو رفتن
یکی از مهمترین چیزایی که برام توی رابطه برقرار کردن با آدما مهمه هوش اوناس
من نه میگم باهوشم نه ادعایی بابت این قضیه دارم اما نمی تونم با آدمایی که زود نمی گیرن سرو کله بزنم زودی جوش میارم
چشمای آدما اگه دفعه اول بهم چیزی نگه دفعه دوم حتما بهم میگه که چه جور آدمی فقط با یه آدمای خاصی میتونم خیلی راحت باشم و حرف دلم رو بزنم و معمولا چون تعدادشون زیاد نیست پس منم هی این حرفا رو نگه میدارم (البته خداروشکر همسر جانم از اون آدمایی که میفهمه چی میگم ولی معمولا مگه ما در طول روز چقدر همو ميبينيم و آيا اون لحظه هايي كه ميبينيم وقت و حوصله چقدره؟)
اينم بگم كه خدارو شكر من اصلا دلم نمي خواد ناشكري كنم خدايا واقعا شكرت
رها نوشته بود زندگي آدماي باهوش سخته ولي واقعا اينطوريه هم زندگي باهاشون سخته هم زندگي اونا با بقيه
من اصلا به خيلي چيزا كه بقيه فكر ميكنم فكر نمي كنم من يه چيزايي كه بقيه براشون مهمه برام مهم نيست حالا چرا بايد به اين ريزه كاريها دقت كنم كه مثل اونا رفتار كنم كه مبادا كسي ناراحت نشه
چرا
چرا بايد مثل اكثريت فكر كنم چرا نبايد بگذارم فكرم محدود بمونه به يه سري چيزاي پيش پا افتاده
اصلا سر در نمي آرم
از خودم متنفر ميشم وقتي به طور ناخوداگاه مي فهمم كه اين آدم داره دروغ ميگه
يا از عهده اين كار بر نمي آد
چون وقتي آدم نفهمه زندگي براش شيرين تره و كمتر غصه ميخوره
كمتر ميفهمه كه بابا اين زندگي چقدر سخته
همه به ما ميگن بابا يه كوچولو بياريد ولي من همش باخودم ميگم من و همسر توي خانواده هاي خيلي متعارفي بزرگ شديم و شديم اين يه آدمايي پر از پرسش و چرا
حالا ما چه جوري ميتونيم يكي ديگه را اونم فقط و فقط به خاطر خودمون به دنيا بياريم
هميشه فكر ميكنم ايشالا خدا يه بچه آروم و با يه هوش معمولي و پشتكار فراوون بهمون بده بچه اي كه بتونه طعم خوشبختي رو بچشه و راحت زندگي كنه و از هوش اجتماعي خوبي برخوردار باشه
البته اينم بگم كه من فقط هوش رو توي تحصيلات نمي دونم و بسيار آدماي باهوشي رو ميشناسم كه آنچنان از لحاظ تحصيلي بالا نرفتن (تحصيلات را نشانه هوش نميدانم كما اينكه خودم هم فقط ليسانس گرفتم)
ميدونم كه پر از تناقض گفتم ديدم اگه ادامه بدم يه عالم چرت و پرت ديگه هم دارم ميگم
پس تمومش ميكنم
واي خدا چقدر نوشتم
خدايا به خاطر همه داده ها و نداده هات شكرت